Zaloguj
Reklama

Rola rezonansu magnetycznego w diagnostyce stwardnienia rozsianego

Autorzy: Patrycja Nowak
Rezonans magnetyczny
Fot. Pantherstock
Rezonans magnetyczny
(5)

Stwardnienie rozsiane, schorzenie zaliczane do grupy chorób demielinizacyjnych, charakteryzuje się wieloogniskowym uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego co prowadzi do powstania zróżnicowanych objawów neurologicznych.

Reklama

Przebiega z okresami zaostrzeń i remisji, doprowadzając ostatecznie do nieodwracalnego uszkodzenia układu nerwowego oraz kalectwa. Etiologia natomiast nadal nie została poznana. Postawienie rozpoznania jest niezwykle trudne i jest dużym wyzwaniem, ponieważ w przebiegu tego schorzenia nie występują żadne patognomiczne objawy kliniczne, nie ma też charakterystycznych badań laboratoryjnych i klinicznych.

Postawienie natomiast właściwego rozpoznania ma ogromne znaczenie, wpływając na życie pacjentów, ponieważ pozwala odpowiednio wcześnie podjąć leczenie. W diagnostyce i ocenie przebiegu choroby największą rolę odgrywa obecnie obrazowanie ośrodkowego układu nerwowego techniką rezonansu magnetycznego. Jest to najbardziej czułe badanie w rozpoznawaniu tzw. plak demielinizacyjnych, charakterystycznych dla tej choroby, które widoczne są w postaci hiperintensywnych zmian rozsianych w istocie białej- pokazuje ich obecność w 90%. Dla porównania inne techniki wykorzystywane w diagnostyce są skuteczne dla TK w 50%, dla badań laboratoryjnych typu potencjały wywołane z pnia mózgu i obecność prążków oligoklonalnych w płynie mózgowo-rdzeniowym – 75%.

 



fot. panthermedia

Obszary demielinizacji to nic innego, jak obszar zniszczenia osłonki mielinowej, takie ogniska mogą występować w istocie białej mózgu oraz rdzenia kręgowego. Taka demielinizacja powoduje zaburzenia przewodzenia nerwowego i funkcji nerwowych, a to z kolei doprowadza do powstania objawów stwardnienia. Wykorzystując odpowiednie sekwencje stosowane w diagnostyce rezonansu magnetycznego można określić ilość, lokalizację ognisk demielinizacji, a także ocenić czy są one aktywne czy nie. Szczególnie przydatne jest to w przypadku zmian stwierdzanych w rdzeniu kręgowym, wykonując badanie MR można uniknąć wówczas biopsji rdzenia. Możliwe jest również na podstawie wyglądu tych zmian i ich lokalizacji, biorąc pod uwagę kryteria diagnostyczne SM odróżnić te obszary od innych ognisk demielinizacji, które występują na przykład w naczyniopochodnym uszkodzeniu mózgu lub w niespecyficznych zapaleniach mózgu.

Za pomocą badania MR można również ocenić stopień zaniku mózgu, który stanowi nowy parametr oceny, skorelowany z nasileniem objawów klinicznych.

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • 1.Polski Przegląd Neurologiczny, 2008, tom 4, supl. A www.ppn.viamedica.pl
    2.The role of magnetic resonance imaging in multiple sclerosis
    3.Małgorzata Siger Katedra i Klinika Neurologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
    4.Podstawy Diagnostyki Radiologicznej, WilliamE.Brant, Clyde A.Helms
    5.Kompendium neurologii pod redakcją Ryszarda Podemskiego, Viamedica

Kategorie ICD:


Reklama
(5)
Komentarze