Zaloguj
Reklama

Zespół Hakima czyli wszystko o wodogłowiu normotensyjnym

Zespół Hakima czyli wszystko o wodogłowiu normotensyjnym
Fot. medforum
(3)

Zespół Hakima, czyli wodogłowie normotensyjne, jest stanem patologicznym objawiającym się poszerzeniem układu komorowego mózgu przy jednoczesnym prawidłowym ciśnieniu płynu mózgwo - rdzeniowego. Ważną rolę odgrywa tu triada Hakima jako zespół podstawowych objawów pozwalających na zdiagnozwanie tego stanu patologicznego. Leczenie jakie stosowane jest najczęściej polega na chirurgicznym wszczepieniu zastawek.

Reklama


Endoskopowe leczenie wodogłowia jest zabiegiem mało inwazyjnych, zaliczanym do zabiegów mikrochirurgicznych. Same zabiegi endoskopowe stosowane są nie tylko w leczeniu wodogłowia ale również mają swoje zastosowanie w innych dziedzinach medycyny. W przypadku wodogłowia zastosowanie znajdują zabiegi endoskopowe takie jak: wentrykulostomia trzeciej komory z zastosowaniem zbiornika międzykonarowego, wentrykulocystocystemostomia (połączenie torbieli z układem komorowym oraz zbiornikiem międzykonarowym), endoskopia polegająca na połączeniu ze sobą torbieli celem zastosowania jednego drenu w przypadku wodogłowia wielotrobielowatego, endoskopia wspomagająca leczenie zastawkowe. [1]

Czym jest wodogłowie normotensyjne?

Wodogłowie normotensyjne jest stanem patologicznym określanym jako zespół objawów, w którym występuje poszerzenie układu komorowego w mózgu, przy jednoczesnych prawidłowych wartościach ciśnienia płynu mózgowo - rdzeniowego. Jest to stan, który dotyka najczęściej osoby dorosłe, szczególnie po ukończeniu 65 roku życia, jednak istnieją również przypadki wystąpienia wodogłowia normotensyjnego u dzieci młodzieży.

Podział wodogłowia normotensyjnego

Wodogłowie normotensyjne pierwotne (idiopatyczne) jest rodzajem patologii o przyczynie, która jest nieznana i nieuchwytna. W przypadku wodogłowia normotensyjnego wtórnego, przyczyn jego wystąpienia upatruje się w zmianach w zakresie ośrodkowego układu nerwowego, będących wynikiem urazu, krwotoku lub stanu zapalnego. .

Triada Hakima

Zespół objawów, charakterystycznych dla wodogłowia normotensyjnego, nazywany jest triadą Hakima lub zespołem Hakima- Adamsa, od nazwisk autorów, który opisali go jako pierwsi.
Na triadę Hakima składają się następujące objawy: zaburzenia chodu, zaburzenia mikcji oraz upośledzenie funkcji poznawczych, które objawiać się może jako upośledzenie pamięci świeżej, problemy z koncentracją oraz wyraźne spowolnienie psychoruchowe. Należy jednak zwrócić uwagę, iż opisywane były również inne, współistniejące objawy pochodzące ze sfery psychicznej, takie jak: zespół paranoidalny, paranoja, depresja czy zespół maniakalny. [2] Warto również wspomnieć, iż zespół Hakima jest postrzegany jako jedna z przyczyn neurologicznych zaburzeń pamięci. [3]

Objawy wodogłowia normotensyjnego u dzieci

W przypadku dzieci, objawy te mogą jednak przybrać nieco inny obraz, głównie ze względu na niepełną dojrzałość ośrodkowego układu nerwowego oraz intensywny rozwój psychomotoryczny.


U młodszych dzieci, wodogłowie normotensyjne może objawiać się zaburzeniami motorycznymi w rozwoju chodu oraz w rozwoju mowy, natomiast starsze dzieci mogą mieć znaczny problem z artykulacją głosek czy wypowiadaniem słów.
Sfera poznawcza może objawiać swój zaburzony rozwój poprzez zaburzenia koncentracji, znaczne problemy z pamięcią świeżą, problemami w nauce jak również spowolnieniem psychoruchowym.
W sferze mikcji, zaburzenia mogą objawiać się jako trudności w opanowaniu funkcji zwieraczy co na późniejszym etapie rozwoju, może powodować stałe poczucie parcia na pęcherz.

Rozpoznanie

W celu postawienia diagnozy, należy oprzeć się na zaobserwowanych objawach klinicznych jakie przedstawia zachowanie pacjenta, wykonaniu pomiaru obwodu głowy, dokonaniu pomiaru i ocenie ciśnienia płynu mózgowo- rdzeniowego, jak również na wynikach badań obrazowych tomografii komputerowej oraz rezonansu magnetycznego, w których obraz wodogłowia normotensyjnego jest bardzo charakterystyczny. [2] Niestety diagnostyka różnicowa wodogłowia normotensyjnego od procesów zanikowych występujących w strukturach mózgowych, wciąż nastręcza problemów klinicznych. Najbardziej właściwa i o najwyższej skuteczności, jest metoda diagnostyczna nazywana testem infuzyjnym. Uzyskane podczas wykonywania testu parametry, takie jak opór resorbcji, elastancja czy ciśnienie optymalne, w połączeniu z wynikami obrazowania oraz oceną neuropsychologiczną, pozwalają, statystycznie, na uzyskanie właściwego rozpoznania. Jest to jednak metoda inwazyjna, co wiąże się z możliwością wystąpienia powikłań. Do innych, nieinwazyjnych metod diagnozowania wodogłowia normotensyjnego, zalicza się somatosensoryczne potencjały wywołane, morfonumeryczną ocenę obrazów uzyskanych za pomocą TK oraz badanie posturograficzne. [4]

fot. panthermedia

Leczenie

W przypadku objawowego wodogłowia normotensyjnego, podstawowym sposobem leczenia jest zabieg chirurgiczny, polegający na wszczepieniu jednokierunkowej zastawki komorowo- otrzewnowej lub komorowo- przedsionkowej. [2]

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • [1] „Wodogłowie u płodu i noworodka” L. Polis [w:] „Perinatologia, Neonatologia i Ginekologia”, t. 2, z. 3
    [2] „Zespół paranoidalny u 16-letniego chłopca z wodogłowiem normotensyjnym oraz torbielami pajęczynówki „ M. Janas- Kozik i inni [w:] Postępy Psychiatrii i Neurologii 2007; 16, suplement 1 (21)
    [3] „Zaburzenia funkcji poznawczych a depresja” A. Bilikiewicz i inni [w:] Udar Mózgu 2004, tom 6, nr 1
    [4} „Analiza statystyczna parametrów wolumetrycznych z wykorzystaniem platformy VisNow [...]” E. Szczepek i inni [w:] Postępy Nauk Medycznych, t. XXVIII, nr 8, 2015

Kategorie ICD:


Reklama
(3)
Komentarze