Zaloguj
Reklama

Artrogrypoza u dziecka

Niemowlę
Fot. ojoimages
Niemowlę
(5)

AMC, czyli artrogrypoza, jest to termin medyczny, który określa zespół objawów wywołanych przez przykurcze stawowe. Owe przykurcze diagnozowane są u dziecka w momencie urodzenia i nie wykazują one tendencji postępujących. Istnieje wiele teorii na temat przyczyn rozwoju artrogrypozy, jednak jej etiologia do dziś nie została do końca poznana. Można wyróżnić wiele typów AMC, w zależności od sposobu klasyfikcji. Nadrzędnym celem działań rehabilitacyjnych jest maksymalne usprawnienie dziecka i przygotowanie do samodzielnego funkcjonowania.

Reklama

Podział AMC

Biorąc pod uwagę etiologię oraz obraz kliniczny schorzenia, można wyróżnić kilka typów artrogrypozy. Najczęściej występującą odmianą (w około 90%), jest artrogrypoza miogenna. Kolejno po tym typie, występuje artrogrypoza neurogenna oraz mieszana.

Z punktu widzenia badania klinicznego podział jest następujący:

  • klasyczna postać oraz zespół Larsena, czyli artrogrypoza obejmująca wszystkie stawy,

  • zespół płetwistości, czyli przykurcze stawowe z występującymi płetwami kolan, łokci oraz innych stawów,

  • artrogrypoza dystalna, czyli obejmująca swoim zasięgiem ręce oraz stopy.

Za J. G. Hallem, można wyróżnić trzy kategorie artrogrypozy, a mianowicie:

  • AMC obejmująca swoim zasięgiem jedynie kończyny,

  • AMC obejmująca zasięgiem kończyny oraz inne organy, wyłączając centralny układ nerwowy,

  • AMC obejmująca układ nerwowy.

W klasyfikacji można również oprzeć się na czynniku jakim jest ilość uszkodzeń. Wówczas mowa jest o dwóch typach:

  • typ I „luźny”, który charakteryzuje się zajęciem niewielkiej ilości stawów oraz organów, co związane jest z dobrą prognozą leczniczą oraz rokowaniem,

  • typ II „sztywny”, który charakteryzuje się niewielką możliwością ruchów pacjenta ze względu na zajęcie bardzo dużej ilości stawów, jak również mięśni oraz torebek stawowych. [2]

Terapia i rehabilitacja

W związku z charakterystyką schorzenia, czyli ograniczeniem ruchomości stawów, możliwą terapią jest leczenie operacyjne. Jednak nie jest to koniec procesu walki z artrogrypozą i jej następstwami. Duże znaczenie ma zaopatrzenie ortopedyczne, które pomaga dziecku w codziennym funkcjonowaniu, pozwala na swobodniejsze funkcjonowanie zarówno w warunkach domowych jak i w szkole.
Nadrzędnym celem rehabilitacji jest maksymalne usprawnienie dziecka, tak by było w stanie funkcjonować samodzielnie w zakresie mobilności oraz interakcji z rówieśnikami oraz innymi ludźmi.

Niezwykle ważną rolę odgrywa opieka pielęgniarska, której celem jest, między innymi, monitorowanie stanu zdrowia dziecka jak również edukacja rodziny oraz środowiska, na temat choroby oraz postępowania z dzieckiem.


fot. panthermedia

Terapia fizyczna dziecka ma na celu podniesienie sprawności pacjenta, jego siły, koordynacji oraz mobilności.

Celem terapii zajęciowej jest podniesie sprawności w codziennych czynnościach oraz nauka kontrolowania własnego ciała i ruchów. Podczas zajęć podejmuje się działania z zakresu higieny osobistej, samodzielnego ubierania się, jedzenia czy rysowania, cięcia nożyczkami oraz obsługi komputera.

Terapia mowy skupia się nie tylko na poprawie wymowy, ale również ma na celu naukę utrzymania odpowiedniej postawy ciała czy prawidłowego połykania.

Niezwykle ważny jest sposób odżywiania się chorego na artrogrypozę, szczególnie ze względu na indywidualne zapotrzebowanie na substancje odżywcze.

Nauka rekreacji oraz wypoczynku pomaga znacznie w procesie socjalizacyjnym dziecka, jak również wskazuje jak, w satysfakcjonujący oraz efektywny sposób, spędzić czas wolny.

Duża rolę odgrywa również pomoc psychologiczna, zarówno samemu dziecku jak również jego rodzinie. Psycholog pomaga poradzić sobie z zastaną sytuacją oraz wskazuje w jaki sposób zmotywować dziecko oraz jego otoczenie do działań na rzecz poprawy zdrowia. [3]

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • [1] „Artrogrypoza: pre- i postnatalne różnicowanie. Przypadek kliniczny zespołu Pena-Shokeir” J. Wierzba i inni [w:] Forum Medycyny Rodzinnej 2011, tom 5, nr 4
    [2] „Ocena wpływu ćwiczeń metodą PNF na usprawnianie funkcji ruchowych 18-letniej pacjentki z artrogrypozą” M. Janusz, A. Łączyńska [w:] ACTA SCIENTIFICA ACADEMIAE OSTROVIENSIS
    [3] „Rehabilitation: Scope and Principles „ K.M. Jaffe, M.D. [w:] „Arthrogryposis a text atlas” Lynn T. Staheli, M.D. i inni, Cambridge 1998

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Reklama
(5)
Komentarze