Zaloguj
Reklama

Paciorkowce grupy A jako czynnik wyzwalający schorzenia neuropsychiatryczne

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • Dr med. Jarosław Kwiecień, specjalista pediatra, adiunkt I Katedry Pediatrii w Zabrzu, Śląska Akademia Medyczna

Źródło tekstu:

  • Dev Med Child Neurol. 2005 Nov;47(11):785-91.

Paciorkowce grupy A jako czynnik wyzwalający schorzenia neuropsychiatryczne
Fot. iStock
(5)

Spektrum chorób popaciorkowcowych dotyczących ośrodkowego układu nerwowego dotyczy: zaburzeń poruszania się (pląsawica, tiki, dystonia, Parkonsonizm), zaburzeń psychicznych (szczególnie zaburzenia emocjonalne) oraz zaburzeń snu.

Paciorkowce Grupy A mogą indukować choroby autoimmunologiczne u ludzi szczególnie dotyczące serca, stawów i mózgu. Spektrum chorób popaciorkowcowych dotyczących ośrodkowego układu nerwowego dotyczy: zaburzeń poruszania się (pląsawica, tiki, dystonia, Parkonsonizm), zaburzeń psychicznych (szczególnie zaburzenia emocjonalne) oraz zaburzeń snu. Neuroobrazowanie i badania histopatologiczne wskazują, że stany te dotyczą obejmują głównie zwoje podstawy. Immunopatogeneza choroby nie jest jasna, jakkolwiek istnieją doniesienia o roli autoprzeciwciał, jednak wiele prac wyklucza ten związek. Dotychczas sądzono, że popaciorkowcowa reakcja autoimmunologiczna odgrywa rolę w często występujących zaburzeniach neuropsychiatrycznych, jednak obecnie nie potwierdza się tej tezy i nie zaleca się rutynowego skriningu w kierunku zakażenia paciorkowcowego u pacjentów z zespołem Tourette’a i zepsołem maniakalno-depresyjnym. Jakkolwiek, choroby popaciorkowcowe ośrodkowego układu nerwowego nadal pozostają użytecznym modelem zaburzeń neuropsychiatrycznych, który pozwala zrozumieć lekarzom nieprawidłowe zachowania psychiczne i ruchowe u dzieci.

 

  
  
  
  

 

(5)
Reklama
Komentarze