Zaloguj
Reklama

Atrofia struktur centralno-skroniowych konsekwencją krwawienia podpajęczynówkowego

Atrofia struktur centralno-skroniowych konsekwencją krwawienia podpajęczynówkowego
Fot. Pantherstock
(0)

W przeprowadzonym badaniu oceniano, czy krwawienie podpajęczynówkowe (SAH) i jego leczenie są powiązane ze zmniejszeniem objętości struktur centralno-skroniowych.

 

W tym celu 155 pacjentów z krwawieniem podpajęczynówkowym przydzielono w sposób randomizowany do dwóch grup: leczonych operacyjnie i techniką wewnątrznaczyniową. Analizę wolumetryczną MRI przeprowadzono u 77 pacjentów z SAH, których zaliczono do grup o średnim i dobrym stanie klinicznym po 1 roku od wystąpienia krwawienia. Pacjentów oceniano również pod kątem funkcji neuropsychologicznych. Grupę kontrolną tworzyło 30 pacjentów, u których wykonano MRI.

W grupie kontrolnej znormalizowane objętości hipokampa (HC) wynosiły 24.7/23.7 (prawy/lewy), a ciała migdałowatego (AM) 21.0/20.5. W grupie z SAH odpowiednie wartości były mniejsze: HC  23.2/21.3
(p=0.072/0.002) i AM 18.4/18.7 (p = 0.012/0.045). Dodatkowo zauważono, że AM mierzona ipsilateralnie w stosunku do pękniętego tętniaka była mniejsza u pacjentów poddanych leczeniu neurochirurgicznemu (15.7) w porównaniu do grupy leczonej endowaskularnie (20.3; p < 0.001). Sposób leczenia nie miał wpływu na rozmiary hipokampa. Jeśli chodzi o wyniki testów psychologicznych, to okazało się, że tylko zmiany rozmiarów hipokampa miały na nie wpływ.

Niniejsze badanie dowiodło, że krwawienie podpajęczynówkowe i sposób jego leczenia mogą być związane z atrofią struktur centralno-skroniowych. Istnieje również jasna korelacja pomiędzy zmniejszonymi rozmiarami struktur przyśrodkowych skroni a wynikami testów neuropsychologicznych.

(0)
Reklama
Komentarze