Jednym ze sposobów diagnozowania pacjentów z padaczką jest elektroencefalografia (EEG) z użyciem elektrod cienkich elektrod umieszczonych w niewielkich otworach wywierconych w czaszce. Jej zaletą w porównaniu z wcześniej stosowanymi metodami jest brak konieczności wykonywania dużej kraniotomii (operacyjnego otwarcia czaszki).

Atte Karppinen i współpracownicy z Centralnego Szpitala Uniwersytetu w Helsinkach wykonują około 30 takich operacji rocznie. Dzięki nim możliwe staje się zlokalizowanie części mózgu odpowiedzialnych za ataki padaczkowe. Ponad połowa poddawanych takim zabiegom pacjentów zostaje całkowicie wyleczonych.

Zespół Karpinnena stosuje również podobną do EEG metodę zwaną głęboką stymulacją mózgu (DBS). Oba te podejścia terapeutyczne są względem siebie uzupełniające. DBS wykorzystuje się także w leczeniu choroby Parkinsona, drżenia samoistnego, dystonii i przewlekłego bólu.