użytkowników online: 1180
Padaczka z uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi zwiększa ryzyko zgonu
opublikowano: 31-01-2012

Ryzyko nagłej i niewyjaśnionej śmierci w przebiegu padaczki zależy od częstości napadów toniczno-klonicznych, natomiast dawki leków nie mają znaczenia.

Osoby chore na padaczkę, zwłaszcza doświadczające uogólnionych napadów toniczno-klonicznych, zagrożone są niewytłumaczalną niewydolnością oddechową lub zatrzymaniem krążenia prowadzącą do zgonu. Sekcja zwłok najczęściej nie ujawnia żadnych nieprawidłowości. Specjaliści określają takie wydarzenia terminem „nagła i niewyjaśniona śmierć w przebiegu padaczki” (ang. sudden unexpected death in epilepsy,w skrócie SUDEP).

Dale C. Hesdorffer z Columbia University w Nowym Jorku i współpracownicy przeanalizowali niedawno wyniki trzech różnych badań dotyczących tej tematyki. Jak podano w lutowym wydaniu czasopisma „Epilepsia”, częste występowanie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych okazało się wiązać z podwyższonym ryzykiem nagłej i niewyjaśnionej śmierci w przebiegu padaczki.

Dawki leków przeciwdrgawkowych nie miały wpływu na prawdopodobieństwo wystąpienia SUDEP. Dotyczyło to zarówno pacjentów przyjmujących tylko jedno lekarstwo tego typu (monoterapia), jak i kilka różnych substancji leczących padaczkę (politerapia). Wyniki te podkreślają konieczność podejmowania wysiłków mających zmniejszyć częstość uogólnionych napadów toniczno-klonicznych.

Osoby chore na padaczkę, zwłaszcza doświadczające uogólnionych napadów toniczno-klonicznych, zagrożone są niewytłumaczalną niewydolnością oddechową lub zatrzymaniem krążenia prowadzącą do zgonu. Sekcja zwłok najczęściej nie ujawnia żadnych nieprawidłowości. Specjaliści określają takie wydarzenia terminem „nagła i niewyjaśniona śmierć w przebiegu padaczki” (ang. sudden unexpected death in epilepsy,w skrócie SUDEP).

Dale C. Hesdorffer z Columbia University w Nowym Jorku i współpracownicy przeanalizowali niedawno wyniki trzech różnych badań dotyczących tej tematyki. Jak podano w lutowym wydaniu czasopisma „Epilepsia”, częste występowanie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych okazało się wiązać z podwyższonym ryzykiem nagłej i niewyjaśnionej śmierci w przebiegu padaczki.

Dawki leków przeciwdrgawkowych nie miały wpływu na prawdopodobieństwo wystąpienia SUDEP. Dotyczyło to zarówno pacjentów przyjmujących tylko jedno lekarstwo tego typu (monoterapia), jak i kilka różnych substancji leczących padaczkę (politerapia). Wyniki te podkreślają konieczność podejmowania wysiłków mających zmniejszyć częstość uogólnionych napadów toniczno-klonicznych.

Autor opracowania: Piotr Malik

Źródło tekstu: Epilepsia, Volume 53, Issue 2, pages 249–252, February 2012

Adres www źródła: onlinelibrary.wiley.com

Tagi: profilaktyka  farmakoterapia  padaczka  neurologia

Dodaj swój komentarz

 

Ankieta

 

Jak się uspokajasz?

Konkurs na forum
Konkurs tematyczny