użytkowników online: 2100

Choroba Ménière’a

Choroba Ménière’a nazywana również wodniakiem endolimfatycznym, jest schorzeniem charakteryzującym się nawracającymi epizodami szumu w uszach, z upośledzeniem słuchu o różnym nasileniu i układowymi zawrotami głowy z towarzyszącymi wymiotami, uczuciem pełności w uchu, nadwrażliwością na hałas oraz uczuciem niepokoju. Pomimo wielu prowadzonych badań, mechanizm powstania choroby nie został dotychczas udowodniony.

Objawy i przebieg

Epizody szumu w uszach występują napadowo. Towarzyszy im upośledzenie słuchu o zmiennym nasileniu oraz zawroty głowy z wymiotami, uczucie pełności w uchu, nadwrażliwość na hałas oraz uczucie niepokoju. Zawroty głowy mają charakter subiektywnego wrażenia ruchu własnego ciała lub otoczenia, często odczuwanego jako wirowanie, kołysanie. W trakcie napadu występuje oczopląs. Pojawiać się mogą również nagłe upadki, jednak bez utraty przytomności. Napady trwają od kilku minut do wielu godzin, ustępując samoistnie.

Po ustąpieniu napadu, przez wiele kolejnych dni może utrzymywać się uczucie zaburzonej równowagi. Pomiędzy epizodami występują okresy remisji, trwające nawet do kilku lat. Upośledzenie słuchu ulega poprawie po ustąpieniu napadu, jednak wraz z czasem trwania choroby może ulec stopniowemu utrwaleniu. Zwykle schorzenie dotyczy jednego ucha, choć po wielu latach trwania może dotknąć również strony przeciwnej.

Materiały zawarte w dziale Specjalista Radzi mają charakter informacyjny i należy je traktować jako dodatkową pomoc przy udzieleniu niezbędnej pomocy choremu oraz jako ewentualny wstęp do leczenia przez specjalistę.Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za efekty zastosowania w praktyce informacji umieszczonych w dziale Specjalista Radzi.

Przeglądaj porady alfabetycznie

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż 

Komentarze do porad

Ankieta

  

Jak się uspokajasz?

Konkurs na forum
Konkurs tematyczny