Glukoza znajdująca się w krwi przesącza się do moczu w początkowej fazie tworzenia się moczu w kłębuszkach nerkowych, ale następnie ulega całkowitemu zwrotnemu wchłonięciu do krwi w kanalikach nerkowych. Mechanizm ten jest bardzo sprawny, ale tylko do momentu, w którym stężenie glukozy we krwi nie przekroczy poziomu około 180-200 mg%.

Powyżej tego stężenia wchłanianie zwrotne staje się niewydolne i glukoza zaczyna pojawiać się w moczu. Istnieją też rzadsze choroby, polegające na zaburzeniach wchłaniania zwrotnego glukozy w nerkach, nawet pomimo prawidłowego jej stężenia we krwi. Obecność glukozy w moczu powoduje przyspieszenie diurezy (zwiększa się ilość wydalanego moczu) i zwiększenie jego ciężaru właściwego.