Zaloguj
Reklama

Przemijający atak niedokrwienny (TIA)

Autor/autorzy opracowania:


Przemijający atak niedokrwienny (TIA)
Fot. Pantherstock
(5)
Przemijający atak niedokrwienny (TIA)

Przemijający atak niedokrwienny (TIA, transistent ischaemic attacks) definiujemy jako przerwę w dopływie tlenu do mózgu, obejmującą obszar jednego unaczynienia, która trwa najczęściej od kilku do kilkunastu minut. Bardzo sporadycznie przekracza czas 1 godziny. Brak odpowiedniej ilości tlenu powoduje, iż neurony (komórki nerwowe) nie są w stanie prawidłowo i sprawnie funkcjonować.
 

Przemijający atak niedokrwienny (TIA) - Objawy i przebieg

Sytuacja, w której mamy do czynienia z ograniczeniem bądź zahamowaniem dopływu krwi do danego obszaru mózgu, trwająca do 24 godzin, może być przyczyną m.in. mikrokatorów (o różnym pochodzeniu) a także innych przyczyn, które nie są nam poznane.

Jeśli doświadczymy jakiego kol wiek objawu z poniższej listy należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Nigdy nie można ich bagatelizować i czekać aż ustąpią same. Nie należy także zażywać leków bez konsultacji z lekarzem.


Do charakterystycznych objawów świadczących o TIA, zaliczamy:

  • Najczęściej jednostronne porażenie ręki, nogi, połowy twarzy a nawet połowy ciała
  • Mrowienie różnych części ciała (np. ręka, noga itp.)
  • Problemy z komunikacją (z mową i ze zrozumieniem)
  • Zawroty głowy, silny ból głowy
  • przejściowe niedowłady połowicze
  • problemy ze wzrokiem
  • problemy z pamięcią
  • problemy z utrzymaniem równowagi oraz koordynacją
  • nudności, wymioty bez przyczyny
  • omdlenia
  • drętwienie różnych części ciała itp.

Objawy TIA są indywidualne dla każdego pacjenta. Pamiętajmy jednak, iż nie można ich bagatelizować i czekać aż ustąpią same. W przypadku osób cierpiących np. na przewlekłe choroby nie można ww. objawów traktować jako rzecz normalną.

 

Przemijający atak niedokrwienny (TIA) - Leczenie

Diagnoza  i leczenie TIA

Diagnoza opiera się na zebraniu bardzo dokładnego wywiadu lekarskiego a także przeprowadzeniu badania neurologicznego oraz zleceniu m.in. tomografii komputerowej mózgu, EKG, USG odcinka szyjnego kręgosłupa.

Leczenie pacjentów z TIA zależne jest od incydentu, z jakim mamy do czynienia. Najczęściej podawany jest kwas acetylosalicylowy, tiklopirydyn lub klopidogrelu. Pacjent pozostaje w szpitalu pod stałą opieką lekarską.

(5)

Materiały zawarte w dziale Specjalista Radzi mają charakter informacyjny i należy je traktować jako dodatkową pomoc przy udzieleniu niezbędnej pomocy choremu oraz jako ewentualny wstęp do leczenia przez specjalistę. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za efekty zastosowania w praktyce informacji umieszczonych w dziale Specjalista Radzi.

Reklama
Komentarze