Gość 2009-01-14 22:39:00 ZESPÓŁ POZAPIRAMIDOWY



Jako zespół pozapiramidowy określa się procesy chorobowe prowadzące do zaburzenia funkcji podkorowych, od których uzależnione jest wykonanie czynności precyzyjnych. Do typowych objawów zalicza się:



§ Zaburzenia napięcia mięśniowego (wzmożone lub obniżone),



§ Zaburzenia ruchowe – hipokineza lub akineza



Najczęściej spotykane zaburzenia to: ruch pląsawicze, atetotyczne i mieszane czyli połączenie ruchów oraz mioklonie (R. Michałowicz 1993).



Do zaburzeń zespołu pozapiramidowego zalicza się także rzadziej występującą dystonię torsyjną, hemibalizm i zespół parkinsonowski. Zazwyczaj omawiane zespoły występują w dwóch zróżnicowanych postaciach klinicznych: hiperkinetyczno – hipotonicznej (pląsawica) oraz hipokinetyczno – hipertonicznej (parkinsonizm). Typowe objawy zespołu piramidowego rzadko występują u młodszych dzieci, natomiast znacznie częściej ma miejsce obniżenie napięcia mięśniowego i opóźnienie rozwoju psychoruchowego. Bardziej widoczne objawy wskazujące na uszkodzenie jąder podkorowych pojawiają się w okresie poniemowlęcym, są to głównie zmiany o charakterze hiperkinetyczno – hipotonicznym (obniżenie napięcia miąśniowego,nadmiar ruchów).



J. Czochańska, Z. Łosiowski (1985) omawiając zespoły pozapiramidowe podają, że zapobieganie stanom hiperbilirubinemii spowodowało obniżenie częstości występowania tego zespołu, a główną przyczyną występujących przypadków jest niedotlenienie. Zdaniem autorów neurologiczna ocena dzieci jest trudna z powodu dużej zmienności obrazu, który jest uzależniony od stanu dziecka oraz ograniczenia kryteriów diagnostycznych. Rozwój umysłowy dzieci rzadko wykazuje upośledzenie, jednak wiele z nich cierpi na niedosłuch lub głuchotę ze względu na uszkodzenie nerwu słuchowego.



Mam nadzieje ze choc troszke pomoglam