Gość 2009-01-14 22:39:00 ZESPÓŁ POZAPIRAMIDOWY
Jako zespół pozapiramidowy określa się procesy chorobowe prowadzące do zaburzenia funkcji podkorowych, od których uzależnione jest wykonanie czynności precyzyjnych. Do typowych objawów zalicza się:
§ Zaburzenia napięcia mięśniowego (wzmożone lub obniżone),
§ Zaburzenia ruchowe – hipokineza lub akineza
Najczęściej spotykane zaburzenia to: ruch pląsawicze, atetotyczne i mieszane czyli połączenie ruchów oraz mioklonie (R. Michałowicz 1993).
Do zaburzeń zespołu pozapiramidowego zalicza się także rzadziej występującą dystonię torsyjną, hemibalizm i zespół parkinsonowski. Zazwyczaj omawiane zespoły występują w dwóch zróżnicowanych postaciach klinicznych: hiperkinetyczno – hipotonicznej (pląsawica) oraz hipokinetyczno – hipertonicznej (parkinsonizm). Typowe objawy zespołu piramidowego rzadko występują u młodszych dzieci, natomiast znacznie częściej ma miejsce obniżenie napięcia mięśniowego i opóźnienie rozwoju psychoruchowego. Bardziej widoczne objawy wskazujące na uszkodzenie jąder podkorowych pojawiają się w okresie poniemowlęcym, są to głównie zmiany o charakterze hiperkinetyczno – hipotonicznym (obniżenie napięcia miąśniowego,nadmiar ruchów).
J. Czochańska, Z. Łosiowski (1985) omawiając zespoły pozapiramidowe podają, że zapobieganie stanom hiperbilirubinemii spowodowało obniżenie częstości występowania tego zespołu, a główną przyczyną występujących przypadków jest niedotlenienie. Zdaniem autorów neurologiczna ocena dzieci jest trudna z powodu dużej zmienności obrazu, który jest uzależniony od stanu dziecka oraz ograniczenia kryteriów diagnostycznych. Rozwój umysłowy dzieci rzadko wykazuje upośledzenie, jednak wiele z nich cierpi na niedosłuch lub głuchotę ze względu na uszkodzenie nerwu słuchowego.
Mam nadzieje ze choc troszke pomoglam
Jako zespół pozapiramidowy określa się procesy chorobowe prowadzące do zaburzenia funkcji podkorowych, od których uzależnione jest wykonanie czynności precyzyjnych. Do typowych objawów zalicza się:
§ Zaburzenia napięcia mięśniowego (wzmożone lub obniżone),
§ Zaburzenia ruchowe – hipokineza lub akineza
Najczęściej spotykane zaburzenia to: ruch pląsawicze, atetotyczne i mieszane czyli połączenie ruchów oraz mioklonie (R. Michałowicz 1993).
Do zaburzeń zespołu pozapiramidowego zalicza się także rzadziej występującą dystonię torsyjną, hemibalizm i zespół parkinsonowski. Zazwyczaj omawiane zespoły występują w dwóch zróżnicowanych postaciach klinicznych: hiperkinetyczno – hipotonicznej (pląsawica) oraz hipokinetyczno – hipertonicznej (parkinsonizm). Typowe objawy zespołu piramidowego rzadko występują u młodszych dzieci, natomiast znacznie częściej ma miejsce obniżenie napięcia mięśniowego i opóźnienie rozwoju psychoruchowego. Bardziej widoczne objawy wskazujące na uszkodzenie jąder podkorowych pojawiają się w okresie poniemowlęcym, są to głównie zmiany o charakterze hiperkinetyczno – hipotonicznym (obniżenie napięcia miąśniowego,nadmiar ruchów).
J. Czochańska, Z. Łosiowski (1985) omawiając zespoły pozapiramidowe podają, że zapobieganie stanom hiperbilirubinemii spowodowało obniżenie częstości występowania tego zespołu, a główną przyczyną występujących przypadków jest niedotlenienie. Zdaniem autorów neurologiczna ocena dzieci jest trudna z powodu dużej zmienności obrazu, który jest uzależniony od stanu dziecka oraz ograniczenia kryteriów diagnostycznych. Rozwój umysłowy dzieci rzadko wykazuje upośledzenie, jednak wiele z nich cierpi na niedosłuch lub głuchotę ze względu na uszkodzenie nerwu słuchowego.
Mam nadzieje ze choc troszke pomoglam
