Od momentu wykrycia działania polegającego na obniżaniu ciśnienia śródczaszkowego (ICP) [1] śpiączka tiopentalowa stosowana jest w leczeniu różnych stanów przebiegających z jego podwyższeniem, takich jak krwotok śródmózgowy, krwotok podpajęczynówkowy, udar niedokrwienny, zapalenie mózgu, stan padaczkowy czy też uraz czaszkowo-mózgowy. Pomimo licznych kontrowersji dotyczących jej skuteczności oraz wielu znanych działań ubocznych, w terapii niedokrwienia, niedotlenienia i obrzęku mózgu stanowi od lat, obok hypotermii, hyperwentylacji, środków osmotycznych i kraniotomii jedną z opcji terapeutycznych. W Europie sedacja przy użyciu barbituranów stosowana jest u mniej niż 2% wszystkich pacjentów wymagających intensywnej opieki medycznej [2], a w celu ochrony mózgu u pacjentów z jego uszkodzeniem śpiączka tiopentalowa wykorzystywana jest w 31% oddziałów intensywnej terapii Wielkiej Brytanii [3].

• śpiączka tiopentalowa
•  
• uszkodzenie niedokrwienne móżgu

Nasilenie zmian o typie leukoarajozy (LA) widocznych w obrazie MRI mózgu koreluje z ryzykiem wystąpienia udaru, zaburzeń poznawczych oraz otępienia typu alzheimerowskiego. 

• choroby naczyniowe
•  
• leukoarajoza
•  
• zespół metaboliczny

Przedstawiono zarys etiopatogenezy wstrząsu septycznego, jego dominujące objawy, zwrócono uwagę na rolę endotoksyn bakterii gram-ujemnych odpowiedzialnych najczęściej za rozwój wstrząsu septycznego oraz przedstawiono zalecane postępowanie.