Zaloguj
Reklama

Wtórne pourazowe uszkodzenia mózgu

Wtórne pourazowe uszkodzenia mózgu
Fot. Pantherstock
(5)

W wyniku uszkodzenia mózgu na skutek urazu głowy może dojść do wielu procesów, które doprowadzą do wtórnych uszkodzeń komórek nerwowych (neuronów). Wśród wtórnych pourazowych uszkodzeń mózgu wymieniamy:
 

Pourazowe uszkodzenia mózgu

Niedotlenienie jest bardzo częstą przyczyną zgonu pacjentów z urazami mózgu. Występuje ono bardzo często u osób przy ciężkim urazie głowy.

Kluczową rolę ogrywa podanie choremu tlenu, inkubowanie chorego nieprzytomnego itp. wykonane już przez zespół ratunkowy. Bardzo ważne jest jak najszybsze wezwanie pogotowia ratunkowego bądź przewiezienie chorego do szpitala.

Hipotonia tętnicza jako powikłanie pourazowego uszkodzenia mózgu

Hipotonia tętnicza zaliczana jest do często występujących powikłań w przypadku urazów głowy.

Obrzmienie mózgu, które powstaje w wyniku porażenia naczyń w mózgu i znacznego wzrostu objętości krwi zalegającej w mózgu. Występuje ono najczęściej u dzieci. W chwili obecnej nie zostało dokładnie sprawdzone jakie znaczenie ma obrzmienie mózgu dla losów osoby chorej. Trwają dalsze badania eksperymentalne oraz obserwacje kliniczne.

Pourazowy obrzęk mózgu

Pourazowy obrzęk mózgu powstaje na skutek zbyt dużego gromadzenia się płynu wewnątrz lub zewnątrzkomórkowego. Początkowo powstaje obrzęk naczyniowy na skutek przerwania bariery krew- mózg i w konsekwencji zwiększonej przepuszczalności naczyń. Zmiany te mają miejsce do 72 godzin po przebytym urazie głowy.

fot. pantherstock

Kolejno powstaje obrzęk cytotoksyczny (niedokrwienie). Dochodzi do obumierania astrocytów, co powoduje silne utrudnienia w przechodzeniu tlenu oraz substancji odżywczych z krwi do neuronów. Zwalczanie tego obrzęku polega w dużej mierze na walce z niedokrwieniem mózgu.

Przemieszczenie wenątrzczaszkowe w wyniku pourazowego uszkodzenia mózgu

Przemieszczenie wenątrzczaszkowe jest zjawiskiem naturalnym w przypadku powstałych na skutek urazów głowy, krwiaków, obrzęku lub stłuczeń. Powstały we wnętrzu czaszki gradient stężeń musi być eliminowany w wyniku przemieszczania wewnątrzczaszkowego.

Wgłobienie (wklinowanie) w następstwie pourazowego uszkodzenia mózgu

Wgłobienie (wklinowanie) to sytuacja, w której mózg ulega przesunięciu z przedziału anatomicznego, w którym znajduje się masa patologiczna do innego.

Wyróżnia się kilka rodzajów wklinowań:

  • wklinowanie we wcięciu namiotu (osoba chora traci przytomność, pojawia się odruch Babińskiego, dochodzi do rozszerzenia drugiej źrenicy, w stadium końcowym osoba chora nie reaguje na bodźce, bardzo często występują także objawy ze strony układu krążenia),
  • wklinowanie środkowe, wklinowanie w otwór wielki (może być przyczyna nagłej śmierci, doprowadza do zmniejszenia częstotliwości oddechów),
  • wklinowanie pod sierpem (nie daje najczęściej objawów klinicznych, identyfikowane jest w badaniu obrazowym).

Piśmiennictwo:

  1. „Neurologia kliniczna” R. Mazur, Via Medica, Gdańsk 2007, wyd. 3.
  2. „Neurologia” W. Kozubski, P.P. Liberski, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, wyd. 1.
  3. „Choroby układu nerwowego” pod redakcją W. Kozubskiego i P.P. Liberskiego, Wyd. Lekarskie PZWL, Warszawa 2004.
(5)
Reklama
Komentarze