Zaloguj
Reklama

Problemy w wieku podeszłym cz.1

Autor/autorzy opracowania:

Kategorie ICD:


Problemy w wieku podeszłym cz.1
Fot. medforum
(0)

Nadal mamy zbyt małą wiedzę na temat odmienności problematyki zdrowia i choroby osób w wieku podeszłym.

Społeczeństwo jest organizmem złożonym z ludzi połączonych ze sobą wspólnym interesem - możliwością bezpiecznego przetrwania.W celu zapewnienia bezpiecznego życia społeczeństwo stara się organizować szereg struktur ochraniających sprawne funcjonowanie ludzi zarówno w zdrowiu jak i w chorobie.

Społeczeństwo - to dzieci, ludzie dorośli i ludzie starzy. Dużo miejsca poświęca się w mass-mediach dzieciom i ich chorobom (bo są kontynuatorami i realizatorami naszych dążeń), ludziom w średnim wieku (bo zmniejszenie efektywności ich działania pogarsza poziom funkcjonowania społeczeństwa),
natomiast bardzo rzadko opisuje się radości i smutki wieku podeszłego.

Mechanizm pomijania problemów ludzi starych jest prawdopodobnie złożony:

1. wskutek fizjologicznego spadku aktywności i wydolności fizycznej w tym wieku działania ludzi starych nie są tak spektakularne, aby można było nimi epatować czytelników;
2. u ludzi młodych obecny jest lęk przed starością - ludzie starzy pokazują nam jacy będziemy ze wszystkimi ułomnościami, niewydolnościami i licznymi chorobami;
3. propagowany jest kult młodości i zdrowia w pogoni za sprawnością, efektywnością i umiejętnością urządzania się w życiu,w przeciwieństwie do dojrzałej refleksji, spokojnej powolności i zadumy nad własną niemożnością.

O ile opis chorób występujących w młodym wieku jest dla większości zdrowego społeczeństwa pewną egzotyką, rzadkością, która wymaga wsparcia ze strony osób zdrowych, o tyle obraz chorób w wieku podeszłym jest swoistym memento o nadchodzącej śmierci.

Właśnie dlatego, że dotyczy to nas wszystkich, należy dokładnie poznać naszą przyszłość. Należy pisać o szczególnej sytuacji psychologicznej starego człowieka izolowanego od większości dobrodziejstw współczesnej cywilizacji, należy pisać o licznych przewlekłych, inwalidyzujących chorobach i w końcu, należy pokazać, że odpowiednio urządzona starość może być satysfakcjonującym okresem życia, radosnym podsumowaniem osiągnięć i bezpiecznym etapem życia.

Mimo izolacji społecznej ludzie starzy nie są sami. Brak najbliższej rodziny jest zastępowany przez przyjaciół i sąsiadów, ich brak powoduje wsparcie ze strony pomocy społecznej. Jakość tych pomocy jest różna, ale ma przynajmniej jedną cechę wspólną - angażuje członków społeczeństwa. Badania naukowe wykazują jak bardzo obciążeni są opiekunowie osób cierpiących z powodu przewlekłych chorób. Śmiertelność w tej grupie ludzi jest wyższa niż w grupach osób nie obciążonych opieką, często cierpią na liczne choroby somatyczne i depresję. Omawiana sytuacja dotyczy zwłaszcza często występujących w starości chorób społecznych takich jak przewlekłe choroby neurologiczne czy zespoły otępienne naczyniopochodne i choroba Alzheimera. Chorzy z chorobami somatycznymi i otępieniami, którzy nie mają opieki, wyrywani są z środowiska i zamykani w domach pomocy. Komfort ich życia ulega znacznemu pogorszeniu, a obciążenie finansowe społeczeństwa znacznie zwiększa się.
Rozumienie problemów starości powinno zaoowocować wizją lepszych form opieki np. form pośrednich oferujących pomoc profesjonalną zlokalizowaną w środowisku.

Konieczna jest wiedza o tych zjawiskach w celu budowania lepszej przyszłości.........także dla nas samych.

Autor:
Dr n.med. Tadeusz Parnowski
Oddział Psychogeriatrii
II Klinika Psychiatryczna
Intytut Psychiatrii i Neurologii
w Warszawie

(0)
Reklama
Komentarze