Zaloguj
Reklama

Miastenia - przewlekła choroba autoimmunologiczna

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Lehmann-Horn F., Ludolph A. NEUROLOGIA - diagnostyka i leczenie, Urban & Partner, Wrocław 2004.
    Prusiński A. Neurologia praktyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005.
    Prusiński A. (red.), Neurologia w praktyce klinicznej - zasady diagnostyki i postępowania, Czelej, Lublin 2006.

Adres www źródła:

Kategorie ICD:


Miastenia - przewlekła choroba autoimmunologiczna
Fot. Pantherstock
(4)

Miastenia (Myastenia gravis), nazywana jest także chorobą Erba-Goldflama. Dotyka ona układu nerwowo- mięśniowego co w konsekwencji prowadzi do osłabienia mięśni szkieletowych, przy czym o zróżnicowanym stopniu natężenia.

W chorobie tej układ odpornościowy (immunologiczny) atakuje własne, zdrowe receptory acetylocholiny, które na skutek tego ataku działają znacznie gorzej bądź wcale. W związku z powyższym pomimo przesyłanych do nich impulsów, mięśnie nie działają prawidłowo. Miastenia pojawia się najczęściej u kobiet koło 40. roku życia u mężczyzn około 60. roku życia.

Początkowe etapy choroby nie wyglądają groźnie z czasem jednak dochodzi do rozwinięcia się objawów, które utrudniają normalne funkcjonowanie.
 
Przyczyny i objawy miastenii
Mistenia gravis zaliczana jest do przewlekłych chorób o podłożu autoimmunologicznym, w której przeciwciała atakują zdrowe receptory acetylocholiny. Konsekwencją tego jest ich spowolnione działanie bądź jego brak co powoduje, iż pomimo przesyłanych do nich impulsów, mięśnie nie działają prawidłowo.

W prawidłowych warunkach receptory dla acetylocholiny są pobudzane co prowadzi do aktywności mięśni. Z prowadzonych badań wynika, iż choroba ta ma swój początek w grasicy (osoby dotknięte miastenią mają silnie rozrośnięty ten narząd a także występują na nim zmiany w postaci guzów).
 
Objawy miastenii
Miastenia jest chorobą, którą w początkowym okresie charakteryzują m.in. opadanie powieki (powiek), problem z widzeniem, z ostrością widzenia czy podwójne widzenie. Z czasem objawy te nasilają się i towarzyszą im inne objawy takie jak: opadanie głowy, problem z artykulacją (osłabienie), opadanie żuchwy, silna męczliwość mięśni (podczas wykonywania bardzo krótkich czynności chodzenia), zaburzenia oddychania. Pacjent z czasem ma problemy z pokonaniem bardzo krótkiej odległości na własnych nogach czy przeniesieniem przedmiotu w rękach. 

Wraz z osłabieniem mięśni dochodzi do pojawienia się dodatkowych objawów takich jak m.in.: pocenie się, lękliwość, niepokój, nudności, wymioty, przyspieszona akcja serca, pocenie się czy ślinotok.
Podobne objawy do miastenii mogą wystąpić w przypadku chorób nowotworowych czy tkanki łącznej.
 
Diagnozowanie i leczenie miastenii
Miastenia jest chorobą, której diagnoza nie jest prosta. Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu przez lekarza- neurologa, obserwacja objawów towarzyszących pacjentowi (opadanie powiek, silna męczliwość i inne) oraz wykonanie badań (badanie krwi, tomografia komputerowa, elektromiografia).

Leczenie miastenii związane jest z podawaniem leków rozkładających acetylocholinę na cholinę. W przypadku większości pacjentów konieczny jest także zabieg chirurgicznego usunięcia grasicy.
 
 

(4)
Reklama
Komentarze