Zaloguj
Reklama

Leczenie ostrych udarów krwotocznych

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Broderick J.P., Adams H.P., Barsan W. i wsp. Guidalines for the management of spontaneous intracerebral hemorrhage. A statement for healthcare profess

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Leczenie ostrych udarów krwotocznych
Fot. medforum
(0)

Krwotoki mózgowe stanowią 15-20% wszystkich udarów. Do udarów krwotocznych zaliczamy krwotok wewnątrzmózgowy, którego najczęstszą przyczyną jest nadciśnienie tętnicze oraz krwawienie podpajęczynówkowe najczęściej spowodowane pęknięciem tętniaka lub innej malformacji naczyniowej.

W poniższym artykule przedstawiono schemat postępowania w ostrej fazie krwotoku śródczaszkowego.

Nadciśnienie tętniczej jest przyczyną 70-80% przypadków krwawienia wewnątrzczaszkowego. Najczęstsza lokalizacja krwotoków wewnątrzmózgowych to skorupa, wzgórze, most, móżdżek (tzw. miejsca typowe krwotoku nadciśnieniowego).

Krwotok mózgowy może być powikłaniem leczenia trombolitycznego, przeciwzakrzepowego, zaburzeń krzepnięcia, urazu i innych stanów.

U osób młodych z krwotokiem mózgowych należy rozważyć zatrucie kokainą lub amfetaminą.

U osób starszych przyczyną wieloogniskowych, nawracających krwotoków mózgowych może być angiopatia amyloidowa.

Wczesne objawy krwotoku mózgowego obejmują zwykle bardzo silny ból głowy, często zaburzenia świadomości. Obraz kliniczny narastającego ciśnienia śródczaszkowego powodowanego efektem masy w przebiegu krwawienia śródczaszkowego to spowolnienie psychoruchowe, narastające bóle głowy, wymioty, napady drgawkowe, nierówność źrenic, niedowłady kończyn, zaburzenia krążeniowo-oddechowe.

Wczesna śmiertelność z powodu krwotoku przekracza 50%, z czego prawie połowę stanowią zgony w ciągu pierwszych 48 godzin od zachorowania.

Tomografia głowy ma zasadnicze znaczenie w rozpoznawaniu krwotoków mózgowych.

 

Postępowanie

Nadciśnienie tętnicze u chorych z ostrym krwotokiem powinno być leczone dożylnymi lekami hipotensyjnymi tak, by średnie ciśnienie tętnicze utrzymać w zakresie 100-120mmHg. Stosowane są: urapidyl, enalapryl, klonidyna, labetalol, nitroprusydek (ten ostatni przy rozkurczowym RR >140mmHg).

 

 

Schemat postępowania w ostrym krwotoku śródczaszkowym

  1. Utrzymanie głównych funkcji życiowych (zasada ABC)
  2. TK głowy po stabilizacji funkcji życiowych
  3. EKG, pulsoksymetria
  4. Badania biochemiczne
  5. Tlenoterapia (PO2 100-150mmHg)
  6. Leczenie hipotensyjne (RR <180/100mmHg)
  7. Leczenie bradykardii (atropina, dobutamina)
  8. Leczenie zaburzeń krzepnięcia krwi
  9. Leczenie wzmożonego ciśnienia tętniczego (j.n.)
  10. Kontrola glikemii (utrzymać 100-200mg%)
  11. Opanowanie pobudzenia, drgawek, gorączki
  12. Wczesna rehabilitacja

 

Zwalczanie wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego:

        I.      uniesienie głowy (do kąta 30°)

     II.      Intubacja u chorych z zaburzeniami świadomości (GCS <9 pkt.)

   III.      Leczenie przeciwobrzękowe (mannitol, glicerol, furosemid)

  IV.      Hiperwentylacja kontrolowana (PCO28-35mmHg)

     V.      Śpiączka barbituranowa

  VI.      Leczenie neurochirurgiczne

 

Wskazania do leczenia operacyjnego:

  1. krwiak móżdżku o średnicy > 3cm powodujący ostre wodogłowie, kompresję pnia mózgu, szybką progresję objawów neurologicznych
  2. krwotok śródkomorowy
  3. krwiak powierzchowny (< 1cm od powierzchni mózgu) powodujący pogorszenie o 3 punkty w skali GCS  lub duży wzrost ciśnienia śródczaszkowego

 

W zakończonej II fazie badania Novo-7 wykazano, że podanie rekombinowanego czynnika VIIa (rFVIIa) w ciągu 4 godzin od wystąpienia objawów krwawienia śródczaszkowego zmniejsza wczesną śmiertelność, poprawia stan neurologiczny.

Najskuteczniejszą metodę zapobiegania krwotokom mózgowym stanowi właściwe leczenie nadciśnienia tętniczego

(0)
Reklama
Komentarze