Zaloguj
Reklama

Leczenie ostrej fazy udaru niedokrwiennego mózgu

Leczenie ostrej fazy udaru niedokrwiennego mózgu
Fot. panthermedia
(0)

W przypadku ostrej fazy (wczesnej) udaru kluczową rolę odgrywa szybkie włączenie odpowiedniej dla danego pacjenta terapii.

W chwili obecnej wyróżniamy następujące nurty terapii udaru niedokrwiennego mózgu:

Leczenie trombolityczne, za pomocą leku jakim jest rtPA. Jego rolą jest rozpuszczanie zakrzepu, co powoduje udrożnienie zamkniętego czy zwężonego naczynia. Ma to na celu przywrócenie właściwej perfuzji. rtPA aktywuje przejście plazminogenu w plazminę. Stosowanie tego leku powoduje poprawę stanu neurologicznego pacjenta widoczną po trzech miesiącach od jego zastosowania.
Wyróżnia się trzy podstawowe ograniczenia, które wykluczają zastosowanie tego leczenia:

  • wszelkie ograniczenia wynikające z przeprowadzonych badań laboratoryjnych
  • zawał mięśnia sercowego, mózgu, uraz czaszki, krwawienie z przewodu pokarmowego
  • ograniczenia wynikające z badań neuroobrazowych

Leczenie antyagregacyjne, w którym wykorzystuje się kwas acetylosalicylowy (ASA). Podawany jest on do 48 godzin od czasu wystąpienia objawów. Wykazano, iż ASA wywiera pozytywny wpływ na sam przebieg udaru oraz rokowanie zatem powinien być stosowany nie tylko w szpitalu ale także w okresie po wyjściu.

 

fot. ojoimages

 

Badania naukowe wykazały, iż ASA zmniejsza wczesną śmiertelność z powodu udaru, jego nawrotowość oraz prawdopodobieństwo wystąpienia zatoru tętnicy płucnej natomiast zwiększa prawdopodobieństwo powrotu do zdrowia i pełniej sprawności. Leku nie można stosować u pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy i/lub żołądka oraz w sytuacji nadwrażliwości na ASA.

Leczenie przeciwzakrzepowe, w którym stosowane są heparyna i jej pochodne tj. fraksiparyna i kalciparyna. Leczenie heparyną ma wpływ ma niewiadomy wpływ na przebieg kliniczny oraz nawrotowość udaru jak pokazują badania kliniczne, natomiast wykazano, iż nie ma wpływu na wczesna śmiertelność. Środków tych nie stosuje się obniżonej liczbie płytek krwi, a także zaburzeniach koagulacyjnych. Podobnie jeśli w obrazie CT głowy widoczne jest krwawienie lub obrzęk a także, gdy stan neurologiczny pacjenta jest dobry i poprawia się.

 

Bibliografia:

1. „Udar mózgu” red. Andrzej Szczudlik, red. Anna Członkowska, red. Hubert Kwieciński, red. Agnieszka Słowik, 2007

2. „Choroby układu nerwowego” pod redakcją W. Kozubskiego i P.P. Liberskiego, Wyd. Lekarskie PZWL, Warszawa 2004

3. „Udar mózgu. Postępowanie diagnostyczne i terapia w ostrym okresie udaru”. Janusz Siebert, Walenty M. Nyka, Via Medica, Gdańsk 2007, wyd.2

4. „Neurologia kliniczna” R. Mazur, Via Medica, Gdańsk 2007, wyd. 3. 5. „Neurologia” W. Kozubski, P.P. Liberski, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, wyd. 1

(0)
Reklama
Komentarze