Zaloguj
Reklama

Kiedy świat wiruje

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • [1] A. Prusiński: Klasyfikacja, obraz kliniczny i leczenie zawrotów głowy. „Polski Przegląd Neurologiczny” 2011, t. 7, nr 1, s. 11–19.
    [2] G. Janczewski: Chory z zawrotami głowy i zaburzeniami równowagi – specyfika przypadku. „Magazyn Otolaryngologiczny” 2006/08, s. 2-14.
    [3] W. Narożny, J. Siebert, R. Wojtczak: Epidemiologia zawrotów głowy i zaburzeń równowagi. „Forum Medycyny Rodzinnej” 2010, t. 4, nr 5, s. 356–365.

Kategorie ICD:


Kiedy świat wiruje
Fot. pantherstock
(0)

Zawroty głowy stanowią bardzo rozpowszechnioną dolegliwość populacyjną. Nie należą one jednak do objawów swoistych, co nastręcza wiele trudności diagnostycznych. Z klinicznego punktu wodzenia mogą one stanowić następstwo istniejących już schorzeń oraz być efektem toczących się w organizmie patologicznych procesów. Bardzo istotna jest więc współpraca zespołu specjalistów, by postawiona diagnoza była trafna, a dobrane dzięki niej leczenie skuteczne.

Reklama

Zawroty głowy są dolegliwościami dość często spotykanymi w dzisiejszej populacji, a ich nasilenie oraz rozpowszechnienie jest wprost proporcjonalne do wieku. Rozumiane mogą być na dwa sposoby – albo jako poczucie ruchu otoczenia, określane mianem iluzji lub złudzenia, albo jako poczucie niestabilności i niepewności postawy. czyli poczucie braku równowagi. Przyczyna tego typu odczuwania kryje się w układzie przedsionkowym, zwanym układem równowagi, na budowę którego składają się takie elementy, jak błędnik, jako zasadniczy narząd równowagi, jego unerwienie obwodowe, a także ośrodki w pniu mózgi, móżdżku i korze mózgowej [1].

Zawroty głowy

Powodem nieprzyjemnych doznań, jakich doświadczamy podczas zawrotów głowy, może być uszkodzenie jednego z elementów układu przedsionkowego i w równym stopniu odpowiedzialne za takie dolegliwości mogą być uszkodzenia samego błędnika, jak również jego unerwienia. W ten sposób można dokonać podziału na zawroty błędnikowe oraz zawroty pozabłędnikowe, co ma zasadnicze znaczenie z klinicznego punktu widzenia – zawroty błędnikowe to domena laryngologii, a pozabłędnikowe (związane z uszkodzeniem nerwów obwodowych) to przedmiot badań i rozważań neurologii [1].

Zgodnie z definicją, kiedy mowa jest o zawrotach głowy, mowa jest równeiż o iluzji czy też złudzeniu albo ruchu otoczenia, albo niestabilności własnego ciała poprzez doznania, jak choćby wirowanie. Jest to jednak sytuacja, w której sam doświadczający tego typu zjawiska jest w pełni świadomy, że otoczenie, które zdaje się „wirować”, w rzeczywistość jest stabilne, stąd nie może być mowy o halucynacjach, a używa się terminu „złudzenie” [1].

Dychotomiczny podział zawrotów głowy

Prawie 100 lat temu do praktyki klinicznej wszedł podział przyjęty przez Edwarda Hitizga, niemieckiego psychiatrę, który podzielił zawroty głowy na dwie kategorie. Jedna z nich wiązała się z poczuciem ruchu otoczenia, ze złudzeniem, jakoby otoczenie się poruszało – mowa wówczas o zawrotach układowych. Druga kategoria odnosiła się właśnie do poczucia niestabilności własnego ciała, z uczuciem zaburzeń równowagi, co określił mianem zawrotów nieukładowych. Do dnia obecnego obowiązuje ten podział z nieco bardziej doprecyzowanym nazewnictwem [1].

Etiologia

Same zawroty głowy mogą być opisywane w różny sposób oraz z równego punktu widzenia – etiologii, patogenezy czy praktyki lekarskiej. Tak samo można mówić o przyczynach zawrotów, których jest cały wachlarz. Skupiając się na literaturze przedmiotu, zwraca się uwagę, iż przez bardzo długi czas uważano, że zjawisko, jakim są zawroty głowy, jest objawowe i wynika z innej przyczyny – jest następstwem czegoś: innego schorzenia. Jednak ostatni czas przynosi coraz więcej doniesień oraz opisów tzw. idiopatycznych czy też samoistnych zawrotów głowy. Niemniej same zawroty głowy są dolegliwością nieswoistą o bardzo różnorodnych przyczynach, wśród których wymienia się infekcje, wszelkiego rodzaju patologie oraz zaburzenia naczyniowe, zatrucia, różnego rodzaju urazy, ale także toczące się w organizmie procesy nowotworowe czy immunologiczne [1]. Z tego punktu widzenia można więc powiedzieć, że pacjent zgłaszający się do lekarza z zawrotami głowy stanowi dla niego wyzwanie diagnostyczne, a prawidłowe rozpoznanie i ustalenie przyczyny dolegliwości zazwyczaj nie jest możliwe podczas pierwszej wizyty lekarskiej. Dodatkową trudnością jest częste samoistne pojawianie się zawrotów oraz ich zanikanie, co sprawia, że czasami postawienie prawidłowej diagnozy nie jest możliwe nawet po kilku latach obserwacji i diagnozowania chorego [2].

fot. panthermedia

Różnego typu schorzenia mogą stanowić przyczynę powstawania zawrotów głowy, a niektóre z nich niekiedy nie należą do lekkich schorzeń. Istotna w badaniach klinicznych okazała się migrena do tego stopnia, że wyodrębniona została kategoria migrenowych zawrotów głowy [3].

Reklama
(0)
Komentarze