Zaloguj
Reklama

Czynniki ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu u osób dorosłych

Czynniki ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu u osób dorosłych
Fot. Pantherstock
(0)

Czynniki ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu dzielone są na niemodyfikowalne ( wiek, płeć, czynnik genetyczny ) oraz modyfikowalne ( nadciśnienie tętnicze, otyłość, cukrzyca, nikotynizm, nadużywanie alkoholu, hypercholesterolemia). Ponieważ nie mamy wpływu na czynniki zaliczane do grupy pierwszej, to szczególnego znaczenia nabiera wykrywanie i eliminowanie czynników z drugiej grupy.

Czynniki ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu u osób dorosłych tradycyjnie dzielone są na niemodyfikowalne i modyfikowalne.

Do grupy pierwszej,a więc czynników nie podlegających modyfikacji z zewnątrz, należą wiek, płeć oraz predyspozycja genetyczna do wystepowania pewnych schorzeń, w tym przypadku udaru niedokrwiennego mózgu. Niezwykle istotnym jest czynnik wieku, gdyż wraz z upływem czasu wzrasta ryzyko występowania udaru mózgu.Do wystepowania incydentów ostrego niedokrwienia ośrodkowego układu nerwowego usposabia także płeć męska.Czynnik genetyczny, a więc predyspozycja rodzinna, podobnie jak dwa wymienione powyżej nie podlegają modyfikacji oraz wpływom srodowiska zewnętrznego, takim jak na przykład tryb życia czy dieta. Tym bardziej więc istotne jest zwrócenie uwagi na czynniki, które podlegają naszemu wpływowi. Należą do nich : otyłość, cukrzyca, hypercholesterolemia, nadciśnienie tętnicze, nikotynizm, naduzywanie alkoholu, migotanie porzedsionków.

Najbardzie rozpowszechnionym czynnikiem ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu w społeczeństwach wysoko rozwiniętych jest otyłość. Jednocześnie jest to zjawisko występujące niejednokrotnie rodzinnie. warto zaznaczyć, że otyłośc i nadwaga sa związane z kolejnymi czynnikami ryzyka nie tylko udaru,ale także incydentów niedokrwienia mięsnia sercowego, a także nadciśnienia tętniczego i oraz cukrzycy, a zwłaszca cukrzycy typu II, czyli dorosłych. Okazuje się,że ograniczenie kaloryczne i obniżenie masy ciała powoduje jednocześnie redukcje ciśnienia tętniczego krwi czasami nawet bez konieczności stosowania farmakoterapii. Jednak w każdym przypadku stwierdzenia nieprawidłowych wysokich wartości ciśnienia tetniczego wskazana jest jego systematyczna kontrola,a w razie utrzymywania się wysokich wartości także wrdożenie i systematyczne stosowanie leczenia. Podobnie jest w przypadkach wspomnianej wyżej cukrzycy typu II, która dotyczy głównie osób otyłych. Również tutaj uzyskanie prawidłowej masy ciała pozwala niejednokrotnie na unormowanie wartości glikemii, łącznie lub nawet bez konieczności kontynuowania farmakoterapii.

Potwierdzenie hypercholesterolemii możliwe jest jedynie na podstawie oceny stężeń lipidów w surowicy. Podstawowe oceniane parametry lipidogramu to stężenie cholesterolu całkowitego, frakcji HDL- i LDL-cholesterolu oraz trójglicerydów. Do niepokojących należą zawsze wysokie wartości cholesterolu całkowitego zwłaszca w koincydencji z wysokimi wartościami frakcji LDL-cholesterolu, nazywanego potocznie " złym cholesterolem" z uwagi na jego aterogenne, czyli miażdżycorodne właściwości. Opisana wyżej sekwencja, tojest wysokie stężenie cholesterolu całkowitego i frakcji LDL określana jest mianem hypercholesterolemii. Natomiast wysokie stężenie cholestrolu łącznie z wysokimi wartościami trójglicerydów to dyslipidemia mieszana, podobnie jak hypercholesterolemia związana z wysokim ryzykiem rozowju miażdżycy oraz wynikających z niej incydentów sercowo-naczyniowych, a więc udaru mózgu i zawału mięsnia sercowego. Istnieje także frakcja HDL-cholesterolu, okreslana czasami jako "dobry cholesterol" z uwagi na jej właściwości ochronne pzreciwko wystepowaniu miażdżycy. Stwierdzenie opisanych powyżej zaburzeń gospodarki lipidowej wymaga nie tylko ich systematycznego monitorowania, ale przede wszystkim zastosowania diety hypolipemicznej oraz leków obniżających stężenia cholesterolu i trójglicerydów we krwi.

Do grupy czynników metabolicznych ściśle związanych z rozwojem miażdżycy,a pośrednio także z mozliwością wystąpienia udaru, zaliczane są w ostatnich latach hyperlipoproteinemia (a) oraz hyperhomocysteinemia.W przeciwieństwie jednak do hypercholesterolemii nie podlegają one prostej i skutecznej modyfikacji lekami oraz dietą.

Redukcja spożycia alkoholu oraz zaprzestanie palenia papierosów w istotny sposób przyczynia się do zmniejszenia ryzyka wystąpienia udaru niedokrwiennego mózgu.

Odmienny problem stanowi migotanie przedsionków, polegające na szybkiej, bezładnej ich akcji . W efekcie w obrębie przedsionków dochodzi do tworzenia się skrzeplin, które z kolei z prądem krwi mogą umiejscawiać się w naczyniach tętniczych zaopatrujących osrodkowy układ nerwowy.Klinicznym odzwierciedleniem takiej sytuacji jest wystapienie objawów udaru mózgu. Leczenie migotania przedsionków polega na umiarowieniu elektrycznym lub farmakologicznym.

(0)
Reklama
Komentarze